Philkes wandelblog

Philkes wandelblog

Over deze blog:

Deze blog gaat uitsluitend over mijn hobby: wandelen. Mijn belevenissen deel ik graag met jullie. Op deze blog staan verslagen en foto’s over mijn wandeltochten.
Ik begon de blog in januari 2018 en heb ook verslagen en foto’s van “vroegere” tochten aan de blog toegevoegd.
Mijn oudere wandelingen kan je bekijken op mijn website:
http://www.philippe-van-goethem.be en klik daar op "Mijn wandelingen".
Van bijna alle wandeltochten kan je een foto-filmpje bekijken en een gpx file downloaden.
Bij gebruik van de WIKILOC APP kunnen de wandelingen daarop gedownload worden.
Totaal aantal geregistreerde wandelkilometers: 5196,78

W25 Hollebeke 2

Januari 2019Posted by philke Mon, January 14, 2019 14:41:53
Maandag 14 januari 2019

Mijn tweede wandeltocht in Hollebeke start ik opnieuw aan de kerk van Onze-Lieve-Vrouw-Geboorte dat dateert uit 1925. Daar is er plaats om te parkeren aan de pastorie.Ik wandel zo de 'Eekhofstraat' in en blijf deze een heel eind volgen.
Ik kom aan een kruispunt en ik volg rechts mee. Zo blijf ik in de 'Eekhofstraat'. Net voor ik dus rechtsaf wandel zie ik een gedenkteken.Wat info:
Op deze plek werden op 26 oktober 1914 voor het eerst in de Eerste Wereldoorlog troepen uit het Indische Leger ingezet, op de lijn Hollebeke – Wijtschate – Mesen.

Ik wandel een stuk bos in...
Op het kruispunt, 'Rijselstraat' (N336) en de 'Houtemstraat' zie ik mijn rechterkant een zijgevelkapel.Een 300 meter verder aan de linkerkant passeer ik een wegkruis.Wat info:
Het wegkruis is verschillende keren in beeld gekomen in de serie 'Eigen Kweek' uitgezonden op 'één'.

Als ik aankom in de 'Langebunderstraat' zie ik de koepelvormige kerktoren van de Sint-Niklaaskerk van Mesen.

Wat info:
De Sint-Niklaaskerk is de kerk van Mesen, in de Belgische provincie West-Vlaanderen. De kerk valt op door de koepelvormige top van de toren en draagt daardoor de bijnaam "Dikkop". Onder het koor van de kerk bevindt zich een romaanse crypte uit de 11de eeuw. Deze crypte is de begraafplaats van Adela van Mesen en is sinds 1939 een beschermd monument.
De kerk is een voormalige abdijkerk, die reeds uit 1057 dateerde. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was de kerk vernield; deze werd in 1928 heropgebouwd. In de toren van de kerk bevindt zich een vredesbeiaard. Deze beiaard draagt na verschillende toevoegingen meer dan 50 klokken. De PAX-klok werd op 17 mei 1985 gezegend door paus Johannes Paulus II bij zijn bezoek aan Ieper. De beiaard werd op 1 juni 1986 geplaatst. De vele andere klokken waren schenkingen van verenigingen en landen van over de hele wereld. Om het kwartier speelt de beiaard hymnes of volkse muziek uit de naties die in de Eerste Wereldoorlog waren betrokken.

Zon en schaduw geven ook tal van mooie plaatjes op. Eéntje hiervan ziet u hieronder.Vanuit de 'Wambekestraat' zie ik van op afstand het 'Oude Schooltje De Linde'.

Wat info:
Oud Schooltje De Linde is een in 1906 opgerichte parochieschool. Na een jarenlange renovatie is de school sinds 2006 te huur als ruime, sfeervolle vakantiewoning. De vroegere klaslokalen vormen nu een mix van eigentijds design met een knipoog naar weleer met krijtborden, wereldkaarten en lessenaren.

In de 'Neerwaastenstraat' zie ik voor het eerst de Onze-Lieve-Vrouw-Geboortekerk. Daar moet ik zijn om de luswandeling te volmaken.

Ik bemerk ook de vele bomkraters gevuld met water tijdens mijn tocht.Eens ik terug aankom op het grondgebied van 'Hollebeke' is het niet ver meer naar de parking aan de kerk waar mijn wagen staat.Deze wandeling is 14,87 km lang en loopt overwegend over autoluwe wegen.
Bekijk het foto-filmpje hier en download hier het gpx-bestandje.

W24 Wandelen in het Kortrijkse

Januari 2019Posted by philke Fri, January 11, 2019 08:51:12
Donderdag 10 januari 2019

Mijn wandeltocht vertrekt aan cafe 'De Lange Munte' in Kortrijk. Ik parkeer de wagen rechtover het cafe op een kleine parking.Ik wandel al snel tussen de velden in.In de 'Winkelstraat' zie ik de 'Stenen Molen' en 'Mortiers Molen in zicht.Wat info:
De Stenen Molen werd gebouwd in 1798 in opdracht van de bouwheren Jan De Kimpe en Jan Ferdinand De Bal (geneesheer te Zwevegem). Oorspronkelijk was de molen een grondzeiler. Halverwege de 19de eeuw werd de molen opgemetseld, waardoor de molen meer wind kon vangen. De cirkelvormige omgang dateert uit die tijd. Oorspronkelijk was de molen een korenmolen en een haverpletter. Later werd het ook een olieslagmolen. Op het eind van de 19e eeuw werd bij de molen een gebouwtje geplaatst en een schoorsteen. In het gebouwtje plaatste men een stoommachine. In de molen werden aanpassingen gedaan. Zo werd het slagwerk met drie laden en persen uitgebroken. Ook de platstenen onder de gaanderij werden verwijderd. In 1890 kreeg de molen zijn unieke zeteldakconstructie. De stoommachine werd in 1927 vervangen door een elektrische motor. Deze had dezelfde functie als de stoommachine. De elektrische motor stond in de gaanderij. Het gebouwtje en de schoorsteen voor de stoommachine waren overbodig geworden en werden in 1929 afgebroken. Ook werd de vloer van de meelzolder verlaagd. De koningsspil (de hoofdas) werd in 1949 schuin afgezaagd. Nu werd er nog enkel mechanisch gemalen.

De Mortiers Molen werd vermoedelijk gebouwd in de 18de eeuw. Ze werd voor het eerst afgebeeld op de Ferrariskaart van 1770-1778. Na de Eerste Wereldoorlog was de molen in een slechte staat. Zo zonk bijvoorbeeld de molenkast in haar hoekstenen. De molen werd hersteld in opdracht van Leon Leander Bekaert. Er werden ijzeren profielen en trekhaken aangebracht. In 1933 werden herstelling aan de kruisplaten uitgevoerd door molenmaker Cappon. Deze bracht op een zeer professionele manier nieuwe verschoeistukken aan. In 1935 werd De Mortiers Molen voorzien van dekkerwieken. Dit was om de weerstand die de molen gaf tegen de wind, te verminderen. Zo kon men meer energie uit de wind halen. De verdekkering werd aangebracht op de bestaande roeden. In 1948 brak de buitenroede een deel van de molenkap af. De gebroken roede werd vervangen. Ook werden er zware I-profielen op de berriebalken geplaatst. De Mortiers Molen werd in 1960 stilgelegd, waarop de molen volledig in verval raakte. Het molenhuis en de mechanische maalderij werden afgebroken in 1962. (info Wikipedia)

De wandeltocht gaat vooral over voetwegen en wandelpaden.

Voor ik de 'Evangelieboomstraat' dwars passeer ik nog eerst een boerderij. Daar zie ik een tafel met stoelen...

Ik nader Bellegem via het 'Ooievaarspad' en heb daar een mooi zicht op.Ik kom in Kortrijk aan en wandel voorbij de 'Kapelanij Sint-Anna'. Daar is ook de 'Don Bosco school gevestigd.Een 800 meter verder wandel ik het 'Stadsgroen Marionetten' binnen.Wat info:
Het Stadsgroen Marionetten verbindt het Kennedybos met het Preshoekbos, het stadsrandbos van Kortrijk. In deze nieuwe groenstructuur worden de typische eigenschappen van het landschap bewaard: licht heuvelachtig en vol wisselende vergezichten. We genieten van de bloemendiversiteit tijdens de lente. (info Natuurpunt)

Mijn wandeltocht gaat langs het 'AZ Groeninghe' om zo de 'Marionetten' te bereiken.Aangekomen in de 'Munkendoornstraat' neem ik vervolgens het 'Kennedypad' die mij zo het 'Kennedypark' laat verkennen.Via de 'Kleiputstraat' ga ik de 'Kleiputten' binnenwandelen.Wat info:
Oorspronkelijk een kleigroeve, maar nu een prachtige oase van rust en groen in het drukke stadslandschap. “De Kleiputten” onderging na de ontginning op een natuurlijke manier langzamerhand een volledige metamorfose. Het bestaat nu uit een afgesloten natuurgebied en een open parkgebied. Door het grillige reliëf en de bodemstructuur treft men in het natuurgebied verschillende biotoopjes aan waar een rijke fauna en flora konden ontstaan. Het grootste deel van het reservaat bestaat uit struikgewas of vochtig struweel met wilgen en ratelpopulieren. (info Natuurkoepel vzw)

Via het 'Universiteitspad' wandel ik voorbij de sporthal 'Lange Munte' en nader zo mijn eindbestemming.Na 21,45 kilometer zie ik de wagen op de parking staan waar ik 3u32 minuten geleden vertrok.
Download hier het gpx-bestandje en bekijk hier het foto-filmpje.



W23 Beveren-aan-de-IJzer

Januari 2019Posted by philke Mon, January 07, 2019 20:11:07
Maandag 7 januari 2019

Ik start aan de parochiekerk Sint-Audomarus in Beveren-aan-de-IJzer.
Ik kom al héél snel aan de IJzer. Deze volg ik tot ik aankom in Roesbrugge.Ik wandel voorbij de Sint-Martinuskerk en de pastorij van Haringe.Wat info:
In 1071 ging in Haringe de Sint-Martinuskerk in vlammen op. Het was vermoedelijk na deze brand dat er, einde 11de of begin 12de eeuw, een romaanse kruiskerk werd opgetrokken. Volgens archiefbronnen werd de kerk in 1123 en 1297 opnieuw door brand getroffen. De Sint-Martinuskerk kreeg zijn huidige uitzicht na de Beeldenstorm (1566). De data 1591 en 1600, die respectievelijk in het koor en het schip terug te vinden zijn, wijzen duidelijk op de bouwactiviteit. In de laatgotische hallenkerke, opgetrokken in gele baksteen, werden oudere elementen verwerkt. De romaans vieringtoren op vierkant rondplan, werd in de nieuwbouw geïntegreerd. Deze toren, opgetrokken in ijzerhoudende zandsteen, werd omstreeks 1600 verhoogd met een klokkenverdieping onder ingesnoerde spits. Voor het metselwerk van de gevels van schip en transept werd heel wat ijzerhoudende zandsteen, afkomstig van de ourde kerk, gerecupereerd. De Sint-Martinuskerk is een driebeukige hallenkerk, met transept, vieringtoren en driezijdig afgesloten koren. Het gebouw werd in 1968-1981 gerestaureerd volgens de plannen van architecten S. Dejaegere en A. Bressers.

Wat info:
Haringe bestaat al heel lang. Diverse archeologische vondsten uit de oudheid en de Romeinse tijd (te zien in de kerk) wijzen al op een vroege bewoning aan de oevers van de Heidebeek. Al in de 10de eeuw werd hier een eerste kerkje gebouwd, buiten het overstromingsgebied van de IJzer en op de grond van de heer Hari. Vandaar waarschijnlijk de naam 'Haringe'. Bij KB van 29/4/1857 werd de gemeentelijke naam 'Haringe' gewijzigd in 'Roesbrugge-Haringe'. Pakweg 100 jaar later werd Roesbrugge-Haringe tijdens de grote fusiegolf bij Poperinge gevoegd.


Net voorbij het centrum wandel ik voorbij een monument met opschrift. Hier gaat het over 'Karel De Blauwer'.Wat info:
Gelegen aan de Frans-Belgische grens was Haringe het werkterrein voor smokkelaars, ook wel blauwers genoemd. Het Karel de Blauwermonument eert dit epos, waarbij de bewoners via dit beroep-in-de-rand het harde dagelijkse bestaan probeerden te milderen. Het monument werd gemaakt door Rik Ryon in 1980.

Ik wandel in een prachtig natuurgebied waar zich de grens tussen België en Frankrijk bevindt.De grens is hier de 'IJzer'...Als je voor de kapel staat (foto hieronder) dan ligt de landsgrens 'De Schreve' recht voor je, in de Zwijnbeek, op de scheiding tussen het lage en hogere land.Ik kom Oost-Cappel binnen gewandeld. Ik passeer de Sint-Niklaaskerk.Wat info:
De Sint-Niklaaskerk verbergt achter haar prachtige gevel uit ijzerzandsteen een smeedijzeren communiebank, een altaar met retabel, enkele biechtstoelen versierd met bas-reliëf en beelden en een schilderij met een afbeelding van de Heilige Familie. Als extra kan je er een rijke verzameling liturgische kledij bezichtigen.

In de 'Bergenstraat 103' aan de grens staat er een mooi 'Douanehuisje'. Het beeld: 'Camiel de douanier'Wat info:
Het pittoreske douanehuisje (Bergenstraat 101), sind 1994 eigendom van de gemeente Alveringem, dateert waarschijnlijk van 1870 toen het douanekantoor of tolkantoor (Bergenstraat 101) zelf werd gebouwd. De Belgische douaniers hadden hier toezicht op het in- en uitgaand verkeer van Duinkerke naar Poperinge. Op de twee gemeenschappelijke wegen - de Gemene Weg en de Casselstraat - hadden de Franse, noch de Belgische douanen recht van de toezeicht of inbeslagneming.

In de Roesbruggestraat aangekomen zie ik recht voor mij de Sint-Audomaruskerk opduiken. Ik ben op het eind van mijn wandeltocht gekomen.Hieronder het kaartje van de route en de afgelegde afstand.
Download hier het gpx-bestandje en bekijk hier het foto-filmpje.





W22 Escanaffles

December 2018Posted by philke Thu, December 27, 2018 14:04:07
Donderdag 27 december 2018

Vandaag de laatste wandeling van 2018, Escanaffles. Ik start aan de 'Sint-Maartenkerk'.

Wat info:
Wie is Sint Maarten? Sint Maarten van Tours, soldaat, heremiet en bisschop (316-397). Het leven van Sint Maarten is ons bekend uit het relaas van de historicus Saint Sulpice Severus, die hem persoonlijk heeft ontmoet. In 337, bezuiden in Amiens, Frankrijk, verdeelde hij de helft van zijn jas om het te geven aan een arme man die stierf van de kou. Hij had toen de openbaring van geloof en bekeerde zich tot het christendom.

Het is 2 graden dus redelijk fris maar goed wandelweer.Tijdens mijn tocht heb ik veelal zicht op 'Kluisbergen'.Nu heb ik een eerste maal een zicht op de kerk van Orroir, nml 'Saint-Bricekerk'.Wat info:
De kerk van Saint Brice d'Orroir: een plaats van aanbidding bestond al in de 17e eeuw, maar de huidige kerk Saint Brice werd gebouwd op initiatief van Curé Sonneville in 1836 en werd voltooid in 1838.

Sommige mensen zijn wel vindingrijk en dat bemerk ik tijdens de wandeling.Ik dwars 'De Ronne' (Rhosnes) een zijrivier van de Schelde.In 'Enclus de Haut' wandel ik voorbij verschillende oude villa's die gerestaureerd werden.Ik volg de voormalige spoorlijn, eerst geasfalteerd en daarna nog een stukje op bosgrond.Wat later zie ik de brug die Ruien met Avelgem verbindt (Mira brug uit het boek van Stijn Streuvels).Ik wandel ook een heel eind langs de 'Schelde'.Ik wandel over de 'IJzeren brug' die Wallonië met Vlaanderen verbindt.Wat info:
Tot voor kort was Avelgem bereikbaar via 3 bruggen. Twee van de drie bruggen zijn echter te oud en te smal waardoor ze een gevaar vormen voor fietsers. In het kader van deze problematiek werd er beslist om een nieuwe brug te bouwen over de Schelde. De realisatie van dit project werd toegekend aan Artes Depret.
Eind 2014 plaatste Artes Depret de stalen brug. Het plaatsen van de 92m lange en 169 ton zware brug vroeg om minutieuze voorbereiding van ons team. Daarna realiseerden wij nog enkele afwerkingswerken alvorens de brug kon openen voor het grote publiek.

Nadat ik het 'Millenniumbos' heb verlaten passer ik voorbij 'Porte de Flandre'.

Wat info:
De hoeve was vroeger eigendom van Jules Reyntjens. Hij huwde met Celina Depraetere op 22 september 1922. Jules was landbouwer, Celina werd cafébazin. Hun huwelijk bleef kinderloos.
In maart 1957 werden de hoevegebouwen, samen met het café, openbaar verkocht aan Louis Lathioor die zich hier met zijn echtgenote Simone Cheyns en hun drie kinderen kwam vestigen. Ze waren zeer geliefd bij de vele landbouwers en handelaars die hier graag halt hielden om een fris pintje te drinken en te kaarten.
Op 5 juli 2007, de dag na het voorbijkomen van de Ronde van Frankrijk, heeft Nadine Lathioor de deuren van het populaire café Porte de Flandres definitief gesloten.
De landerijen worden verhuurd. Nadine woont nog steeds op de hoeve.

Ik wandel al snel het grondgebied van 'Escanaffles' terug binnen...... en de kerk waar ik mijn wandeling begon is al in zicht.

Na 15,26 km zit mijn laatse wandeling van het jaar erop.Download hier het gpx-bestandje en bekijk hier het foto-filmpje.



Erkenning

December 2018Posted by philke Wed, December 26, 2018 22:42:32
De 5000 kilometer grens voorbij...